Showing posts with label pinoy. Show all posts
Showing posts with label pinoy. Show all posts

USAPANG VIRGINITY!

10/15/13 12:55 AM



RATED SPG:

Bawal sa mga batang mambabasa. Patnubay ng magulang ay kailangan. Maaaring may maseselang tema, lengwahe, sekswal, horror at droga na hindi angkop sa mga batang mambabasa. Pero kung makulit ka, anu pang magagawa ko e binabasa mo na? Pilipino nga naman! :))


* * *

Alam kong maselan ang usapin nating 'to. Pero dahil sa may mga nagrerequest ng ganitong topic. Aba'y sige patulan na natin at ating pag-usapan. :)

Ano nga ba ang virginity? Mahalaga pa rin ba sa isang relasyon  ang pagiging birhen ng isang babae o lalaki? Meron pa kayang magkakasintahan na virgin pa? Ikaw, virgin ka pa ba?

Ayon sa diksyunaryong pinauso ko lang, ang virginity ay isang estado na kung saan ang isang tao ay hindi pa nakakaranas o wala pang karanasan pag dating sekswal na pagtatalik.Sa madali't salita kapag hindi pa napapasukan ng kahit sinong junior (na mapa-german frank pa yan, hotdog, sausage or skinless longganisa!)  ang kepyas ng isang babae, virgin ka pa. At vice versa rin sa kalalakihan. Ito rin ay sumisimbolo sa purity o kalinisan ng isang babae o lalaki.

Sabi nga nila, Virginity is the best 'wedding GIFT' a man could receive from his wife as his lifetime partner. Pero sa panahon ngayon na binabasura na ng karamihan ang pagiging konserbatibo at nagiging mapupusok na at mas makati pa sa mga higad ang mga kabataan, ginagawa na lang Birthday Gift aka 'birthday sex,' Monthsary Gift, Anniversary Gift, Christmas Gift, Valentines Gift, at kung minsan pa nga kahit walang okasyon basta TRIP TRIP lang (lalo na kung malamig lamig ang panahon)! Sweldo na pala ngayon. Meron rin kayang 'kinsenas' gift or 'end-of-the-month' gift sa mga mag-irog? hmmm..

Sa panahon ngayon, masasabi mo pa ba talaga na importante sa isang relasyon ang virginity? kung meron man malamang sa alamang, nasa isang hintuturo na lang ng daliri ang kanilang bilang. Ibang-iba na kasi ang mga kabataan noon sa ngayon. Kung dati kapag mag-aakyat ng ligaw si lalaki sa babae, dadaaanin niya ito sa harana, papadalhan ng mga flowers, tsokolate, love letters at tula, tapos pagsasalukan ng baldeng tubig at magsisibak ng mga kahoy para bumilib sina erpat at ermat. Ngayon, iba na. Iba na ngayon sa panahon ng teknolohiya. USAP-KITA-DEAL na ang tema. Hindi na uso ang pagsisibak ng kahoy. Dalaga na ang sinisibak! Ang matindi na kapag nabuntis, Hit-n-Run ang labas! Kahit ano man ang tanggi natin o pagkukubli sa lipunang ating ginagalawan, hindi natin maitatago na talamak na ang pre-marital sex sa lipunan. Para bang normal na lang ang mga ganitong sitwasyon sa mga magkasintahan na nagmamahalan. Kasing normal ng paglalantad sa pagiging tibo ni Charice Pempengco.

Ayon sa pag-aaral noong 2011, mahigit kumulang sa 70% na raw na nasa 13-20 taong gulang na mga kabataang pinoy ay nakaranas na ng premarital sex. Nasa higit kumulang 8% naman ang mga kabataang  nasa relasyon din pero kasalungat sa nauna. Sa madali't sabi, sila ang mga Crisostomo't Maria Clara na di pa rin nila pinupunit ang sedula ng kanilang pagkakonserbatibo at pinaiingatan hanggang sa sila'y ikasal. At meron ring hindi na virgin si bf/gf, pero pinaiingat-ingatan pa rin niya ang pagkabirhen ng kanyang kabiyak. Saludo ako sa mga ganitong kabataan. Habang ang natitirang porsyento naman ay binubuo ng mga single, mga nagdesisyong pumasok sa kumbento, mga NGSB/NBSB at mga forever alone na mga kabataan. Kabilang na dito ang mga kabataang nagtitiyaga na lang aliwin ang sarili sa ibang larangan at sa mga nakikipagromansa pa rin sa 'Mariang Palad' na mga kalalakihan. Mas liberal na talaga ang pananaw ng mga kabataan ngayon ayon sa sex. Sabi nga nila, kung ang partner mo ay 12 taong gulang pa lang, 85% virgin pa yan. kung 13 taon gulang pataas, naglalaro sa 84-25% ang tema. Kapag sumapit na ng 16 gulang pataas , 25% at pababa nang pababa ang chance na virgin pa sya. Kung ikaw ay isang nilalang na naghahanap ng 100% virgin, pwede kang pumili ng dalawang option:
(1) Humanap ka na lang sa kumbento
(2) Kung ayaw mong maging pedophilia, hindi na kailangan malaman pa!
At sa lahat ng nasabi kong pag-aaral, lahat ng yan pauso ko lang.

Sabi nila isa raw sa palatandaan na isang virgin ang isang babae ay ang mismong hymen nila. Ito raw ay isang manipis na membrane na pumapaligid o partially na tumatakip sa pambungad na kepyas ng babae. Kung nakita mo ito sa girl, jackpot ka! Pwede ka nang magpaburger (at samahan mo na lang din ng fries) dyan dahil virgin pa si girl! Kahit naman sino ay matutuwa dahil maliban sa pagkakaroon ng anak sa labas ay wala nang mas sasaya pa sa mga good news na mababalitaan mo kapag malaman mo na ang minamahal mo ay virgin pa! Pero huwag kang ma-disaapoint naman kung walang ganun si girl. Dahil malay mo pinagtataguan ka lang? O di kaya naman pinagbakasyon lang yun ni girl sa San Francisco! O hindi mo lang talaga alam ang itsura ng hymen? Hindi. Biro lang. Hindi porket walang hymen ang minamahal mo ay ibig sabihin hindi na siya virgin? Hindi. Marami rin kasing mga strenuous activities that can destroy the hymen like biking, ballet, motorcycling, horseback riding, o siya yung binaback-riding, hindi ba? Pwede ring dancer siya at mahilig-hilig magsplit-split nang buong maghapon ang lola mo? O di kaya sumasali siya sa mga peryahan or talentado contest na kayang magbukas ng tansan gamit ang kepyas niya! Huwag ka agad maghusga. Tanong tanong ka rin kasi 'pag may time! So the best way to know if your GF/BF is still a virgin is to ASK him/her (pero syempre handa rin ang mukha mo sa posibleng magkabilaang sampal o bigwas na sasagot sa tanong mo!).

Aminin man natin o hindi, may mga kalalakihan talagang sobrang disappointed o frustrated kapag nalamang may mas nauna nang buminyag sa kepyas ni girl. Parang pinagbagsakan ng Colt45 ang mukha nang malaman na hindi na pala virgin ang babaeng pinapangarap niyang pakasalan. Parang yung feeling na 'nasingitan kang makapasok sa elevator at iniwan kang nakatayo habang hinihintay ang pagbalik nito mula 30th floor? Yung feeling na tatlong hakbang ka na nga lang sa finish line nang biglang nagcramps ang mga paa mo kung kaya naman naunahan ka ng mga ungas na nasa likuran mo? Disappointed dahil may mas nauna pa sa'yo. Frustrated dahil hindi na birhen ang babaeng pinapangarap mong makasama panghabangbuhay. Di rin natin masisisi ang ganoong kaisipan ng mga kalalakihan, lalo na kung siya ay virgin din palang. Pero ano nga ba ang mawawala sa pagkalalaki mo kung hindi na virgin ang isang minamahal mo? Kung mahal mo talaga ang isang tao dapat tanggap mo ang lahat lahat sa kanya, di ba? Ultimong sa pagiging maarte niya, na mala AK-47 ang bibig niya kung magtatalak, mahaba ang baba niya, mukhang o hindi nag-aahit ng kilikili ay dapat tanggap mo pa rin siya. Kung ang amoy ammonia niyang hininga natanggap mo, e yun pa kayang wasak niyang hymen di mo pa matanggap-tanggap? Wala namang masama sa ganyan. Kung mahal ka talaga niya, lilipas din yan at matutunan niya rin niyang tanggapin yan kung gugustuhin niya. Wala na rin naman siya magagawa e, kundi tanggapin ang katotohanang di ka virgin. Saka pano na lang rin kung after niyong ikasal malaman mong di na pala siya virgin? Mailuluwa mo pa ba ang mainit na kaning naisubo mo na?

Di ko rin lubos maisip sa mga lalaking naman na hindi makuntento sa isang babae at nakukuha pang tumuhog ng iba't-ibang babae. Mga inaanak siguro ng Haring Solomon wala na yatang iba pa sinumpaang tungkulin ang mga yan kundi 'tumuhog at magparami!'  Labas na dito ang mga Muslim at syempre hindi sa mga nagpapaka-Muslim? May kota ba kayong hinahabol? May trophy ba o medalyang isasakal sa inyo kapag nakatuhog ka ng 5 hanggang pataas na birheng kababaihan at maipagmamalaki mo sa kapwa kalalakihan? Kung iniisip niyong sikat ka na sa ginawa mo sa ibang kalalakihan, ang dapat sa'yo hampasin ng tropeyong hugis ng 'ARI NG LALAKI" (ANL) hanggang sa matauhan. Ang dapat sa inyo pinuputulan ng kinabukasan! Wala kayong karapatang magsabi ng 'sorry, tao lang..." hindi dahil sa gasgas ang linyang 'to. Binigyan tayo ng Diyos ng pag-iisip para malaman kung anong tama't mali at hindi para mag-asal hayop tayo!

Naalala ko tuloy nung mga nakaraang buwan habang nakikinig ako sa radyo, naabutan ko ang isang caller na tumawag sa DJ sa isang programa na madalas kong sinusubaybayan gabi-gabi. Nagpakilala ito at kinwento niya ang nangyari sa kanilang ng bf niya. May nangyari sa kanila ng bf niya. Pero sobrang broken hearted yung girl dahil matapos na may nangyari sa kanila ay nakikipagbreak na sa kanya ang guy. Habang nagkuwekwento siya, na sa di ko malaman laman kung naiputan ba ng kamalasan (singlaki siguro ng hollow-block ang ipot), ay sakto pang nakikinig din ng radyo (at sa mismong programa ding yun) ang ermat niya! Anak ng Wild Confession nga naman! Binaba kagad ng girl ang telepono habang binubungangaan siya ng ermat niya! Ayun matapos binaba ay sinundan ng tawanan. Masakit. Makirot. Mahapdi. Pero walang mas sasakit pa kapag nalaman pa lalo ng magulang mo ang bagay na di dapat malaman!

Sa mga babaeng hanggang ngayon iiniyakan ang virginity nila dahil naibigay nila sa maling tao. Tahan na. Itigil mo na yan, Kahit ano namang iyak mo, hinding-hindi na maibabalik ang virginity mo. Kahit anong hinanakit mo, hindi na mabubuo ang wasak na hymen. Tapos na at nangyari na ang lahat. Lahat ng mapapait na alaala, ibaon mo na sa limot. Pero kung dinadamdam mo pa rin yung sakit na iniwan sa'yo, pwede mo rin naman siyang balikan...tapos ibaon mo na rin sa lupa para wala ka nang problema! Move on, move on din pag may time. Di pa tapos ang kabanata ng buhay mo at lalo na sa pag-ibig. Ipagpaubaya mo na lang sa itaas ang mga taong nanloko sa'yo. Kakarmahin din mga yan! Tamaan sana mga yan ng kidlat at ibigti ang kanilang junior sa puno ng kamatisan! Darating din ang tamang lalaki para sa'yo at tatanggapin ka. Hindi importante kung kanino ka nauna. Ang mas importante ay kung sino ang magiging huli mo at makakasama mo panghabangbuhay. Sa mga babaeng still virgin dyan out there, kung ayaw mong magasgasan ang dangal at pagkatao mo, pakaingatan mo.

Kung tunay kang lalaki at mahal mo talaga ang babae nandyan sa tabi mo, maging virgin man ito o hindi na, papakita mo pa rin na kahit na marami siyang pagkukulang at mga peklat ng nakaraan na nakikita mo sa  babaeng mahal mo ay nandyan ka pa rin para kumpletuhin ang mga pagkukulang na iyon para maging kumpleto't maganda siya sa paningin mo at sa paligid niya. Women should be treated nicely at lalo na ang kanilang virginity ay dapat pinaiingat-ingatan at hindi gagawing sex objects ng mga kalalakihan.  They should deserve all advantages, lalo na sa pag-ibig. Kung may toyo man sila, unawain mo na lang para di na humaba pa ang gulo. Lilipas din yan. Sabi nga nila, pasayin mo sila at gawin mo ang lahat lahat iyong makakaya para maging 'scar-free' ang kanyang buhay pag-ibig. Hindi kailanman pwedeng maging sukatan sa pagmamahalan ang virginity. Dahil ang virginity ng taong mahal mo pinagkaingatan mo man yan ng matagal ay darating din ang araw mawawasak at mawawala yan. Pero ang totoong pag-ibig na pinagkaingatan mo nang matagal ay tumatagal, sumasaya at sumasarap at panghabang-buhay yan..

Ikaw, kung papipiliin ka. What is the greatest gift of a woman can give a to man? Is it her virginity or her heart?  Whatever u choose, don't take it for granted! ;)



-nin0ybaltazar09-


Posted by
nin0ybaltazar09

More

Tamad ba talaga si Juan?

8/28/12 6:57 PM



Minsan sinubukan kong tanungin si Juan dela Cruz kung tamad ba talaga ang mga Pilipino at kung siya rin ba ang 'Juan Tamad' na sumisimbolo sa katamaran ng isang pinoy. Subalit nabigo ako. Abala ito ngayon sa pag-pla'planking' sa ilalim ng bayabasan. Naks! Sumusunod din pala si Juan sa uso ngayon! Kung ano man ang pinaglalaban niya, suportado ko siya. Pero sa harap parin ng bayabasan? Kahit anong sigaw niya diyan, di pa rin siya pakikinggan, papansinin ng puno ng bayabas at kakaawaan. Gaya ng gobyerno at sa nag-iisang rallyistang nagsisigaw sa ilalim ng tirik na araw.Hmm..kanya-kanyang trip lang yan! at baka mabato pa ko ng bunga ng bayabas kapag nagkataon.

Kung kayo ang tatanungin, tamad ba talaga tayong Pilipino? 

Noong panahon pa raw ng Kastila ay batid na raw ang katamaran ng mga Pilipino. Kung ano naman ang mga kadahilanang pinauso't inobserba ng mga prayle sa atin, yun ay di ko alam! (Huwag niyo na kong kulitin, di ako isang Historian!) Kaya naman daw marami sa mga kababayan natin noon ay bumagsak sa kanilang estado ng pamumuhay. Ngunit ito'y iginiit ing ating Pambansang bayaning si Jose Rizal. Isa sa mga kanyang tanyag na sanaysay na naisulat, ang Sobre la indolencia delos Filipinos, pinaglaban niya ang panig ng mga Pilipino. Noon bago pa man dumating ang mga Kastila ay makikitaan mo na ng kasipagan ang mga Pilipino sa larangan ng agrikultura at kalakalan. Di pa uso ang 'siesta' - na sinasabing isa sa mga senyales ng katamaran - dahil mga oras na yan ay busy pa ang mga parekoy nating Igorot sa pagka-'caƱao', mga negritong nakikipagwrestlingan sa mga kakatayin nilang baboy ramo para may kakainin sa hapunan, mga lumad na nagtatanim at nag-aani ng mga palay habang ang mga datu busy-busy-han sa pagtwi-twitter...At pano mo rin masasabing grupo ng mga tamad ang gumawa ng pinagmamalaking magandang tanawin ng Banaue ang Rice Terraces?  

Noon pa man, nakikita nang ginagago na tayo ng mga prayle. At dahil na rin sa pag-aabuso, diskriminasyon ng gobyerno at kurapsyon at maling doktrinang tinuturo sa ating ng mga prayleng Espanyol, bumaba ang kaugalian ng Pilipino at napalitan ng kulturang baluktot at kaya naman naging isang dahilan kung bakit naging tamad rin ang isang Pilipino.

Hmmm..kaya pala..Eh kumusta naman NGAYON ang mga Pilipino? TAMAD pa rin ba?

Sa ngayon lalo na sa mga mahihirap, mas umaasa ang mga Pinoy ngayon sa swerte o bwenas kung tawagin.  Kahit na ang 'maneki-neko'  (money cat or lucky cat kung tawagin) ay gagawing diyos - ilalagay nila sa kanilang altar at sasambahin - maambunan lang sila ng swerte. Ang iba sa gobyerno parin umaasa ng kanilang pag-unlad. Ang iba umaasa naman sa LOTTO dahil sino bang hindi gustong manalo ng jackpot na limak limpak na milyon ang panalo kung sakali mang seswertihin? Ang iba pumupusta sa sugal, kapag panalo may pang-toma! Ang iba nagbabakasali naman sa pagpila sa WOWOWEE o sa EAT BULAGA ng swerte nila. Big Deal na rin sa iba na kapag na'televised' ka, daig pang nanalo ng '1 Million' kapag napanood ka ng pamilya mo, kamag-anakan mo o mga kapitbahayan mo:

"PUTCHA!! KUMARE KO YAN! MABABAYARAN NIYA NA UTANG NIYA SAKIN!"

pwede ka rin ditong umiyak o magdrama. Magkwento ng nagkasakit ang kapitbahay mo kahit wala ka namang koneksyon sa kanya, walang awang pinaslang ang tuta mo at ginawang pulutan ng mga lasenggero sa kanto, namatayan ka ng lolong suicide bomber pala sa Mindanao o di kaya naman namatayan ka ng kuko sa hintuturo. Kailangan mas matindi ang pagdedeliver ng drama mo tipong humahagulgol at tulo uhog dahil malay mo di lang pala pera matanggap mo dito, pwede ka palang mapasama sa mga noon-time dramas ng sinalihan mong estasyon! Teka, napalayo-layo na tayo! 

Ganyan ang buhay ngayon ng mahihirap nating kababayan. Pagkatapos ng kanilang buong araw, then 'tomorrow is another new day to start' na naman! Panibagong araw, panibagong na namang raket o dating gawi parin para makaraos sa kanilang gutom at kahirapan..Cycle lang. 

Mayroon rin namang pinalad rin na magkatrabaho. Na kahit di man nila gusto e kapit sa patalim.Sa hirap ng buhay e, choosy ka pa? Pero di mo na rin masisisi ang iba dahil sa hirap ng kanilang trabaho ay kakarampot lang ang sweldo nila, kulang pa sa gastusin sa kanilang pamilya. Di pa siguro kung mapepermanente dahil sa kontraktuwalisasyon na wlang kasiguraduhan na baka bukas, Byebye ka na sa kumpanyang pinapasukan mo. Kahit sino ay tatamarin kung ganito lang estado, wala na ngang motivation, wala pang kasiguraduhan ang trabaho. Masipag naman tayo kaso wala lang talagang equal opportunities kaya di natin masisisi ang iba kung bakit sinumpong ng katamaran.

So tamad na talaga ang Pilipino sa panahon ngayon?

Masisipag naman ang Pinoy eh?! E paano mo naman masasabi na tamad talaga ang mga Pinoy kung MASISIPAG naman tayo sa paggawa ng bata?! Ang sisipag din nating matulog at humilata sa kama sa buong araw para di raw masayang ang kanilang stored energy? May mga estudyante tayong ang sisipag din kumopya ng homeworks, mag-copy-paste na dinadalangin ko na hindi sana kokopya ang iba niyang classmates dun sa internet site na kinuhanan niya?! May mga masisipag din naman tayong mandurukot na idol ata si 'the flash' at nagmana kay palos kung dumekwat ng cellphone, alahas o anu mang mamahaling gamit at sa pagharurot nang takbo ay pwede na nating gawing pambato sa track & field olympic games! May masisipag rin naman tayong pulis/ MMDA na mangotong sa mga drayber na kanilang huhulihin sa bawat araw na sila'y nag-aabang sa gilid ng kalsada? Ang sisipag rin naman ng mga pulitiko natin sa pagmimina sa ating kaban ng bayan at kaya ilan naman sa mga buwayang 'to ay biglaang yumayaman matapos maluklok sa gobyerno? So, paano mo masasabing tamad talaga ang mga Pilipino?

Ang problema kasi sa atin di natin ginagamit ang kasipagan natin sa kabutihan at ayon sa ganda.

Sa mga pareng mahihirap, huwag nating sanayin rin ang sarili natin sa mga panadaliang tagumpay pero habangbuhay namang kabiguan.Isipin mong UMAHON hindi MAKARAOS lang sa araw-araw na pamumuhay. Hindi mo na kailangan magset ng reminder ng araw, oras at panahon kung kelan ka magsisimula ng pagbabago. Simulan mo na ngayon. Ikaw ang gumagawa at nagpapatakbo sa buhay mo hindi ang tadhana at swerte. Nasa sayo ang ikauunlad ng iyong sarili at disiplina lang ang kailangan.

Sa mga estudyante, mahalin niyo ang edukasyon na binigay sa inyo dahil yan ang susi sa kinabukasan niyo. Huwag mong sayangin.Hindi kayo pinapapasok ng magulang niyo para ilustay lang sa mga computer games, bilyaran, o kung ano mang sh*t ang pinaglilibangan nyo ngayon. Hindi rin kayo pinapag-aral sa paaralan para makipaglandian sa napupusuan o kaharutan mo lang sa buhay estudyante mo. Hindi ka naman pinasali o pinatraining  ng mga magulang mo sa PBB TEEN HOUSE para ka maging ganyan sa eskwelahan. Kung kinakati, ako na lang kakamot sa inyo (biro lang!).

Sa mga pulitikong buwaya naman : CHE!

Di maganda ang magsipag na humilata sa kama sa halip humanap ng paraang ikaunlad nang di tayo mapag-iwanan ng iba. Wag mong karerin ang katamaran. Ikaw rin, kuntento ka na ba sa buhay mong nakatungalngal na lang sa ilalim ng puno ng bayabas? Ikaw naniniwala ka bang hindi talaga tamad ang mga Pilipino at may pag-asa pang umahon tayo sa kahirapan dito sa lupang ating tinatapakan?

Tara planking na lang tayo at damayan na lang natin si Juan sa kanyang pakikibaka!

-nin0ybaltazar09 :)

Posted by
nin0ybaltazar09

More

My first doodle : Pilipinas Kong Mahal :)

8/22/12 1:51 AM


     





I hope you guys will see in this artwork why 'it's more fun in the Philippines'! hehe!


PILIPINAS KONG MAHAL Copyright 2011 by Ninoy Baltazar.

I LOVE PHILIPPINES DOODLE


PS: Mariing pinagbabawal po ng author ang pagkuha ng kanyang dibuho nang walang permiso sa kanya.

"ANG KUMOPYA , MAY TAE SA PWET."

SALAMAT. :)

Posted by
nin0ybaltazar09

More

ALKANSYA NI CALOY

8/16/10 12:39 AM
- unang maikling kwentong ginawa ni Ninoy Baltazar

Umagang umaga pa lang sa kalye Hernandez ay dinig mo na ang mga batang nagtatawanan. Animo'y nagsasayahan ang mga 'to sa kanilang nilalarong patintero, tumbang preso o di kaya naman ay habu-habulan.O kaya naman ay nagpupustahan ang mga ito at may kanya-kanyang pambato - sinisigaw ang kanilang mga manok. Pero hindi pala. Inaasar na naman pala nila si Caloy.

"Caloy Abnoy! Caloy Abnoy!" sigaw ng mga batang ayaw magpaawat sa pangangantiyaw.

Wala naman magawa si Caloy kundi titigan na lamang mga batang nasa paligid niya. Gusto niya isumbong sa nanay niya pero baka lalo lang siyang aasarin.

"Wag na nating pasalihin ng laro yan, sumbong nanay naman yan!" hiyaw ng isang bata.

Biglang tumahimik ang mga bata nang biglang lumabas ang nakababatang kapatid ni Caloy - si Ryan. Siga-siga itong lumabas nang bahay. Animo'y parang si Robin Padilla lang sa pelikula nang ito'y pumasok sa eksena. Nakita niya Caloy na pinagtritripan na naman ng mga bata.

"Ryan, tulungan mo ako. Pinagtutulungan nila ako," sumbong ni Caloy sa kanyang nakababatang kapatid.

Ngiting aso naman ang loko at nagsabi, "di ba kuya kita? bakit pa ako magtatanggol sayo? di ba ako dapat pinagtatanggol, di ikaw?! Tanga!"

Sabay umalis na lang itong parang hangin lang na dumaan kay Caloy. Tuloy ang pang-aasaran ng mga bata kay Caloy.

"Woo! nasan ang kapatid mo? haha! Wala pala e! Tanga ka raw! haha!"

"Sino naman pagsusumbungan mo tatay mo? E wala e! hahaha"

Habang inaasar ng mga bata, natipuan naman ng isang bata na kunin ang palaging hawak-hawak ni Caloy. Ang kanyang latang alkansya..

Isang malaking latang alkansya na laging dala-dala ni Caloy. Isang lata ng gatas na Nido na naging proyekto niya dati noong nasa elementarya pa lamang siya. Pininturahan lang sa kulay asul na pintura at dinagdagan pa ng mga makukulay na mga drawings. Matapos ay binutasan nito sa gitna ng takip para maging itsurang alkansya. Sa bigat nito ay di mo malaman laman kung bakit pa napagtiya-tiyagaan ni Caloy na dalhin ito sa araw-araw. Kahit sinong bata man ay lalaki ang mga braso sa bigat nito. Animo'y isang kalapating nagdadala ng mga ambisyo't pangarap niya at ayaw niya itong pakawalan mula sa kanyang mga kamay. Mas lagi pa niya itong hawak-hawak kaysa sa kanyang mga paborito nitong stuff toys na inaamag na lang sa kwarto niya. At dahil na rin sa bigat nito, di mo na rin malaman-laman na baka lampas sa dalawang libo na mga barya na nasa loob nito at kaya naman walang bata na di magtatangka sa kanya na agawin ang kanyang minamahal na alkansya..

"Akin na nga yan!" sabi ng bata habang pinipilit nitong kunin ang alkansya ni Caloy.

Di na natiis ni Caloy. Humiyaw ito nang malakas hanggang sa dumating ang kanyang nanay.

"Hoy! Anung ginagawa niyo sa anak ko! Tigilan niyo siya!" sigaw ng kanyang ina habang hawak ang walis tambo.

Agad na tumakbo ang mga bata na tila mga rugby boys na humaripas nang takbo nang may nakitang nanghuhuling pulis.

"Ano bang ginagawa mo dito sa labas ng bahay?" tanong ng kanyang ina.

"Gusto ko po sana nay na sumali sa kanila e, pero inaasar naman nila ako," tugon naman ni Caloy na wari mo di pa rin natuto tuto dahil sa araw araw na rin siyang kinakantiyawan ng mga bata.

"Ikaw naman kase anak, di ka na dapat sumasali sali sa mga yan..matanda ka na," sabi ng nanay.Di na nakapagsalita si Caloy. Agad na itong pumasok sa bahay na walang kaimik-imik.

Siya si Caloy. 16 anyos na gulang. Nakakatandang kapatid ni Ryan. Mga isang taon lang ang pagitan nilang dalawa subalit nagkaroon problema sa pag-iisip si Caloy. Hanggang Grade 2 lang ang nakakayanan ng utak niya. Kadalasan mo siyang makikita sa playground malapit sa kanilang eskwelahan. Matalas ang paningin niya pagdating sa mga barya. Kadalasan mo siyang makikita na dumarampot ng mga barya sa kalsada. Masinop rin siyang bata. Marunong rin siya tumulong sa kanyang ina at sa kanilang katulong ng mga gawaing bahay at kayang maiwanan sa bahay. Marunong siya maghugas ng pinggan, magwalis, at magsaing ng kanin. Kaya naman kapag nakikitaan siya ng kasipagan ng kanyang ina, binibigyan naman siya ng P50 sa bawat araw dahil sa kanyang kasipagan.

Simple lang ang pamumuhay nilang pamilya. Di naman sila nasa estadong mahirap na pamumuhay sapagka't may katulong rin sila. Ang nanay nila ang nagtataguyod sa kanilang dalawa. Siya ang namamahala ng computer shop sa kanila at may ari ng dalawang apartment sa tabi ng kanilang bahay. Ang tatay nila ay OFW sa Kuwait ngunit sa di malaman laman na dahilan, bigla na lang nawala ang komukinasyon niya sa kanila. Mga 10 na taon na nung huli nila siyang nakita matapos itong mag-abroad papuntang Kuwait.

Dati naman hindi ganoon si Caloy. Noong panahong nasa elementarya pa siya, mababalitaan mong siya ang laging nangunguna sa klase. Madalas itong nakakatanggap ng mga medalya dahil sa angking husay at katalinuhan niya. Varsity player rin siya nun dahil sa kagalingan rin niya sa paglaro ng mga isports tulad ng basketbol, volleyball, chess, at swimming. Pag-uwian naman lagi niyang tinutulungan ang kanyang kapatid sa mga takdang aralin at mga proyekto nito. Sobrang saya ng kanyang ina at ni Ryan sa kanya. Ngunit sa di inaasahang pangyayari, nabagok ang ulo nito sa semento matapos madulas sa hagdanan. Nung una wlaa naman silang nakitang problema kay Caloy. Pero makalipas ng ilang taon, nalaman nila na may problema na sa pag-iisp si Caloy. Di na nito kayang makahantong pa sa susunod na antas sapagka't hanggang dun na lang ang nakakayanan ng utak niya - ang Grade 2. Kahit masakit man sa kalooban ng kanyang pamilya at sa kanya, napagdesisyunan na lang na itigil na lang siya sa pag-aaral. Matapos mangyari ang mga ito, unti-unting nawawalan na ng sigla ang pamilya. Ang dating napag-uusap usap na katalinuhan ni Caloy ay naging pangungutiya na ng mga taong nasa paligid sa kanila. May ilan na nagkakalat ng kwento na sa sobra raw katalinuhan nagkaroon na ng problema sa pag-iisipan. Meron na namang ibang nagkakalat ng kwento na nabaliw naman daw sa kakaaral. Ilang taon din nakalipas ay unti-unti na ring nagrebelde ang kapatid ni Caloy. Naging basagulero na si Ryan. Di na niya makayan ang mga pangangatiyaw sa kanyang kapatid. Simula noon, sumasali na rin si Ryan sa fraternity. Nalulon na siya sa mga bisyo tulad ng alak at paninigarilyo. Naiba na rin ang pakikitungo niya sa kanyang kapatid at ina.

"T*ng*na naman oh! Pafacebook facebook ka pang nalalaman. Sino naman pinefriends mo jan? mga kasama mo rin abnoy? Budoy? Aba umalis-alis ka na dyan at gagawa ako ng mga projects ko!" pabulyaw na sinabi ni Ryan sa kanyang kuya habang ang nasa harapan ng computer.

"Anu ka ba naman Ryan, matuto ka naman rumespeto kahit ganito ako. Nasasaktan ako sa'yo" malungkot na sabi ni Caloy sa kay Ryan.

"Ang arte mo ah? Wag ka ngang madrama jan! Wag mong painitin ang ulo ko gaya ng pwet mo na kanina pang nang-iinit dyan sa upuan!!" pabulyaw na sabi ni Ryan kay Caloy.

Wala nang nagawa si Caloy kundi umalis na lang sa harapan ng computer. Nalulungkot siya sa mga sinasabi sa kanya ng kanyang kapatid. Wala siyang gumawa kundi umalis na lang sa harapan ng computer. Matapos itong lumayo sa computer, sinisilip niya ang kanyang kapatid. Nagbukas din pala ng facebook ang loko.

Pumunta sa labas ng bahay si Caloy. Umupo ito sa pasamano at tinitigan ang mga ulap sa kalangitan. Habang pinagmamasdan niya ang paggalaw ng mga ulap sa kalangitan naalala niya yung mga panahong nakakalaro pa niya ang kanyang kapatid sa playground sa labas ng eskwelahan nila, Habang naglalaro sila sa doon ay nagkaroon sila ng maliit na pag-uusap tungkol sa kani-kanilang mga ambisyon at pangarap sa buhay.

"Ryan, mga pangarap at ambisyon ka na rin bang naiisip sa'yong buhay?" tanong ni Caloy.

"Oo naman kuya, meron din po ako. Pangarap kong maging piloto paglaki ko. Gusto ko kayong isama ni nanay na makapaglakbay sa buong mundo. at syempre para mapuntahan na rin natin si tatay para mabuo na pamilya natin," tugon ni Ryan.

Tuwang-tuwa naman si Caloy sa kanyang narinig. "Wow! ganda naman ng ambisyon mo..ako rin meron. ako naman gusto kong maging bussinessman. Gusto ko kasi maging milyonaryo. Kapag naging milyonaryo na ko. Bibilhan ko kayo ng malapalasyong bahay at dahil dyan di na magtratrabaho pa si nanay at si tatay at magiging masaya na pamilya natin..kaya nga may alkansya ako e..nagsisimula na kong mag-ipon!"

"Wow! ganda rin ng ambisyon mo kuya. Saka matupad natin yan paglaki natin"

"Oo naman, Ryan. Basta pag-igihan lang natin pag-aaral natin at huwag magbigay ng sakit ng ulo kay nanay para matupad na natin ang ating mga pangarap...Pero pramis mo rin sakin Ryan kung sakaling di man isa satin makatupad ng pangarap na yon, magtutulungan pa rin tayo para matupad mga pangarap natin sa pamilya natin! Ok ba yon? Maprapramis mo ba yon' Ryan?"

"Opo.Pramis yun kuya"

Napapangiti si Caloy habang inaalala niya ang mga nakaraang yon. Naalala niya ang mga sandali yon at umaasang sana maibalik pa ang dati..ngunit parang di na ata maibabalik yun. Hinahaplos ni Ryan ang kanyang alkansya. Nagbabakasali siya na baka sa labis na paghahaplos niya sa kanyang alkansya ay may lumitaw na Genie.

"Hoy! pahingi nga ng P20 na barya jan sa alkansya mo..alam ko namang mabait ka Caloy..kaya bigyan mo na nga ako," Di pala isang Genie ang lumabas kundi isa palang nang-uuto na kapatid niya sa harapan niya.

"Sige na nga" nakangiting tugin ni Caloy kay Ryan. Ito rin ang isang problema ni Caloy - ang madali itong mauto ng mga taong nasa paligid sa kanya. Bobolahin mo lang ito nang konti ay mahuhuli mo na kaagad ang kanyang kiliti. Nagpauto na naman siya at inabot ang P50 na barya kay Ryan.

"Uto-uto naman 'to..Sige t*nga! Salamat sa barya!" sabi naman ni Ryan na nakangiting aso kay Caloy.

"Hanggang ngayon pa rin pala no? Nagpapakatanga ka pa rin dyan sa pag-iipon mo sa iyong alkansya. Kahit anung ipon mo hindi parin matutupad ang pangarap mong maging bussinessman t*nga! Di ka pa nga nakakatapos ng elementarya mo kaya wag ka nang mangarap! Yan ang ipasok mo sa kasinglaki ng pinipig na inaamag mong utak!" mapang-insultong sinabi ni Ryan sa kanya.

"Ang bad mo naman? Hindi noh? Tanggap ko rin naman yun e..May isang bagay lang talaga akong pinag-iipunan.." sagot naman ni Caloy kay Ryan.

"Hmm...Ano? IQ tab? hahaha! Makalis na nga at baka mahawa lang ako sa'yo" sabi ni Ryan sa kanya..

"Teka, san ka pala pupunta kapatid ko," tanong ni Caloy kay Ryan.

"Sa Mall, may titingnan lang ako.." sabi ni Ryan kay Caloy.

Alam ni Caloy ang pinupuntahan ni Ryan. Alam niya na lagi itong pumupunta sa Mall para pumunta sa department store para lang sa isang bagay. Ang makita ang paborito niyang itim na sapatos. Ang itim na sapatos na ito ay gawa sa orihinal na balat. Maganda ang kalidad ng tekstyur nito. Kaya naman kulang-kulang na dalawang libo ang presyo nito.

Sumunod na araw...halos ganon na lang rin ang nagiging routine sa buhay ni Caloy. Sa umaga, nagpapaasar sa mga batang nasa paligid habang gusto nitong sumali sa laro ng mga 'to. Pagkatapos nun, tutulong na ito sa mga gawaing bahay. Kakain. Lalabas para maglaro ng paborito niya swing. Maghanap ng mga barya habang naglalakad. Tapos babalik na sa bahay bago gumabi.

Sumapit na ang gabi at nakita ni Caloy na naman ang kanyang kapatid na lugmok na naman sa alak sa buong katawan. Amoy na amoy sa kanya ang usok ng sigarilyo at alingasaw ng alak sa buong katawan niya.

"Hoy! anung tinitingin-tingin mo dyan?" panimulang tanong ni Ryan kay Caloy habang papasok ito ng bahay.

"Hmm..kala ko ba gagawa lang kayo ng project ng mga schoolmates mo? E bakit parang inuman na ata ang ginawa niyo" tanong naman ni Caloy sa kanya.

"E anu bang pakialam mo? Buhay ko 'to kaya wag kang makialam!!" Pabulyaw na sagot ni Ryan.

"E ikaw e wala ka sa tama. nasan na mga pangako mo noon? Pinako mo na" sagot naman ni Caloy kay Ryan.

Nagalit si Ryan. Agad nitong dinuro-duro si Caloy.

"Alam mo wala kang pakialam sa buhay ko! Wala akong pakialam sa mga pangarap at ambisyon mong yan! E anu naman kung napako? May magagawa ka! WALA kase Abnormal ka! Anung gusto mo ngayon away? ANO! Lalaban ka?!!!" pagalit na nanggagalaiting sabi ni Ryan kay Caloy.

Tinititigan ni Caloy si Ryan hanggang sa nakita ito ng kanilang ina. "Ryan! Itigil mo na yan! Kuya mo yan, Ryan!" sabi ng kanilang ina.

"Ayan na naman tayo! Kakampihan niyo na naman yang RETARDED niyong anak! Kuya ba maitatawag ko dyan? Naghihingi ng tulong sa tuwing inaasar ng mga bata sa labas? Kuya ba yan? Tanong ko sa inyo inay, tapos halos lahat na ng atensyon binigay niyo sa kanya! Ako, pano naman ako inay! Di niyo ba ko anak? Ha!" panumbat na sagot ni Ryan sa ina niya.

"Hindi mo alam ang pinagdadaanan ng kapatid mo sa kalagayan niya ngayon..Kaya wala kang karapatan na sabihan siya ng ganyan! kapatid mo siya sana nauunawaan mo ang kalagayan niya!" tugon ng ina kay Ryan.

"PUT*NG**Ang Rason yan! bakit di niyo na lang ipadala yan sa Mental Ospital. May deperensya na yan sa utak e...." naputol ang salita ni Ryan nang masampal siya ng kanyang nanay. Pinigilan naman ni Caloy ang kanyang nanay matapos nitong masampal si Ryan.

"Wala kang karapatang sabihan ako ng ganyan. Di ko na rin alam ang gagawin ko sa inyo. Miski ako sobrang nahihirapan na rin. Sa mga taong nasa paligid natin. Sa tatay niyo na 10 taon na walang komunikasyon. Sa mga gastusin dito! Sa lahat!" sinabi ng kanyang ina kay Ryan habang humahagulgol ito sa iyak. Wala nang nasabi si Ryan nang makita niya ang kanilang ina na humahagulgol habang pinapatahan naman ito ni Caloy. Umalis na lang ito dahil pinipigilan niya ring lumuha sa harapan ng mag-ina...

Sumapit na ang sumunod na araw. Kaarawan na pala ngayon ni Ryan. Hinahanap ni Caloy ang kanyang kapatid para sa dalawang bagay. Una, para batiin niya ng maligayang kaarawan si Ryan. Pangalawa, para humingi ng tawad sa nangyari kahapon. Hinahanap niya sa loob ng bahay ngnit di naman niya nakita ito. Tinanong niya sa kanilang katulong ngunit sinabi ng kanilang katulong na maaga raw itong umalis kasama ang kanyang mga barkada...

Ilang minutong nakalipas. Ilang oras nang nagdaan. Hanggang sa nagkaroon ng plano si Caloy para sa kaarawan ni Ryan.

Mga alas syete na ang nakakalipas dumidilim na ang kalye ng Hernandez. Namumula ang mga mata ni Ryan at sumisingaw ang amoy ng alak sa buong katawan niya. Kagagaling lang niya sa inuman at may dalawang rason kung bakit siya naglasing. Una, pinagdiwang niya ang kanyang kaaranawan kasama ang kanyang mga kabarkada. Pangalawa, kakabreak lang nila ng GF niya. Papauwi na siya sa kanila habang naglalakad ito ng pagewang-gewang sa daanan. Di naman siya malayo pa sa kanilang bahay pagka't mga 10 minuto na lang ang lalakarin niya ay makakadating na siya sa kanilang bahay.

Papatawid na siya ng kalsada nang di niya namalayan na may isa palang maputing van na mabilis na humaharurot ang sasalubong sa kanya. Bumusina ito nang pagkalakas-lakas na siya namang nagbigay ng atensyon sa mga taong nasa paligid lamang. Nagawa pang magpreno ng drayber ng van na siya namang lasing na lasing din ngunit huli na ang lahat..

Ang bilis ng pintig ng puso ni Ryan. Nilalamig ang buong katawan niya sa takot at tila nawala ang kanyang kalasingan sa mga puntong 'yon. Walang siyang narinig na kahit anu maliban lang sa busina ng kotse. Nanlalaki ang kanyang mga mata habang tinititigan ang bumubusina sa kanya. Wala naman siyang makita kundi sinag lang ng ilaw ng sasakyan na pumapalapit sa kanya. Hindi na niya magawang tumakbo dahil parang huminto ang mundo sa kanya.

"T*ng*na! Anong gagawin ko? Katapusan ko na ba?!" ang tanong niya sa kanya sarili.

Mabilis ang lahat ng pangyayari. Tumilapon siya ng malayo at sa lakas ay gumulong-gulong ang kanyang katawan sa kalsada.

Hindi niya mabuksan ang kanyang mga mata. Namamanhid ang buong katawan niya matapos itong mahagis palayo. Di naglao'y nakarinig siya ng mga yabag palapit sa kanya. Narinig niya ang mga sigaw at hiyawan ng mga tao. May naghihingi ng saklolo, may nagtatanong, may nagdadasal, may nagmumura at may mga taong pinipilit akong gisingin matapos ang nangyari.

"Boy, ok ka lang?!!"
"Diyos ko, napano siya?!"
"Tara ihatid natin sila sa ospital!"
"TAR*NT*DONG DRAYBER YAN, HULIHIN NIYO!!"

Unti-unting binuksan ni yan ang kanyang mga mata. Hilong-hilo siya matapos ang nangyari, nadagdagan pa ang pagkahilo niya sa epekto ng alkohol na nainom niya kani-kanila lang. Pero nakapagtataka lang matapos ang nangyari sa kanya - buhay pa siya. Nagtamo lang siya ng mga konting gasgas sa kanyang kamay, braso at tuhod. May natamo din siyang maliit na sugat lang sa kanyang kaliwang parte ng kanyang noo..

Nakita niya na mas marami ang mga nagtipon-tipon na mga tao sa kabilang kalsada. Nagpatulong si Ryan sa mga taong pumalibot sa kanya matapos ang pangyayari. Inalalayan naman siya ng mga ito. Habang papalapit sa lugar na 'yon, nakita niya ang mga nagkalat na mga bagay at dugo sa kalsada. Nagkalat ang mga iba't-ibang chichirya, isang kahon na nakabalot sa gift wrapper, at sa isang bagay na nagpatayo sa balahibo ni Ryan - isang latang alkansya na natalamsikan na ng mga dugo at mga konti-konting barya ang siyang nagkalat sa daanan. Ang ibang mga barya ay pinagpupulot-pulot naman ng mga bata at mga matatanda na di na inalintana ang pangyayari sa halip nagsisiyahan sa pagpulot ng mga barya sa duguang kalsada.

"Alkansya?..Alkansya ito ni..!!" agad na lumapit si Ryan sa lugar na pinagkakaguluhan ng mga tao. Sa sobrang pagmamadali iniwanan na niya ang mga taong umaalalay sa kanya. Namumugto ang mga mata nito at nagmamakaawang pinipilit ang sariling makapasok sa di mahulugang karayom sa dami ng tao. Nagmamakaawa na sana hindi totoo ang kanyang nasa isip..

Di naglao'y nakita din niya ang pinagtitipunan ng mga tao. Sakto namang dumating ang mga pulis at ambulansya sa pinangyarihan. Hinuli ng mga pulis ang drayber na bugbog sarado sa mga taong humuli sa kanya matapos tumakas.Nagulat siya si Ryan sa nakita. Di mapigilan ang kanyang mga luha na umagos sa kanyang mukha. Nakita ni Ryan ang kanyang kuya na nakahandusay sa kalsada. Nakita niya si Kuya Caloy niya na naghihingalong naliligo na sa kanyang sariling dugo.

"KUUUYYAAA!! BAAKKEETT?!!! .." sigaw ni Ryan habang humahagulgol ito sa kanyang pag-iyak, "Tulungan niyo kuya ko! Parang awa niyo na!!"

**

Bago pa nangyari ang lahat, mga alas kwatro nang hapon yun nang nagpasyang umalis sa bahay si Caloy at nagpaalam sa kanyang ina na may bibilhin lang siya sa malapit na mall sa kanila. Pinayagan naman siya ng ina niya na bising bisi sa kanyang pagluluto para sa kaarawan ni Ryan, basta't wag lang magpapagabi. Umalis ito dala-dala ang kanyang bag at alkansya na naglalaman ng kulang-kulang na dalawang libong barya. Balak kasi ni Caloy na bilhan ang kanyang kapatid ng regalo dahil kaarawan niya ngayon. Agad siyang sumakay sa jeep at matapos na makarating sa mall, agad na dumeretso ito sa department store kung saan laging puntahan ng kanyang kapatid. Hinanap niya ang paboritong sapatos ni Ryan dahil sa pagkakaalam niya baka mas lalong masisiyahan sa kanya ang kanyang kapatid at umaasa di na siya tratratuhin nang masama nito sa oras na mabili na nito ang pinakaaasam asam na sapatos ng kanyang kapatid. Nakita niya ang paboritong sapatos ng kanyang kapatid subalit hawak na ng isang kostumer ang kanyang inaasam na bilhin. Wala nang iba pang kaparehas ang sapatos na 'yon dahil huling pares na raw 'yon ng may-ari sa tindahan niya. Nagmakaawa si Caloy sa kostumer na balak nang bilhin 'yon. Nagmakaawa siya na iba nalang bilhin ng mamang 'yon dahil ilang taon na din pinag-ipunan ni Caloy iyon para lang mabili ang sapatos na iyon para sa kanyang kapatid. Halos umiyak na ito sa harap ng mama at hinawakan pa niya ang mga paa nito para mapagbigyan ang kanyang kahilingan. Naawa naman ang mamang lalaki kaya't binigay niya kay Caloy ang sapatos.

"Inggit naman ako sa kapatid mo. Sana ganyan din ang mga anak ko," sabi ng lalaki kay Caloy. Nakangiti ito sa kanya. "Sige, bibili na lang ako ng iba. Kung sa bagay baka magtalo rin ang dalawang anak ko kapag bumili ako ng sapatos na magkaiba. Mas mabuting parehas na lang silang dalawa parang walang away"
Sobrang pasasalamat ni Caloy sa mamang lalaki. Di naglao'y lumayo ang mamang lalaki at di na rin niya nakita kung saan ito dumaan.

Matapos mabili ni Caloy ang sapatos, pinabalot niya ito sa gift wrapper. Pagkatapos niya itong pinabalot, diretso naman siya sa grocery para bumili ng mga chichirya. Nakalabas siya ng mall nang saktong mga alas sais y medya nang gabi. Sumakay siya ng jeep na tuwang tuwa naman dahil masosopresa niya ang kuya niya pero natatakot din siya na baka mapapagalitan na naman siya ng nanay niya dahil ginabi na siyang umuwi. Mga alas syete kinse nang bumabana siya ng jeep. Sa kanyang pagtawid naman, nasaktuhan niyang nakita niya ang kanyang kapatid ma tumatawid na ng kalsada. Sa di inaasahang pagyayari nakita ni Caloy ang mabilis na humaharurot na maputing van na sasalubong kay Ryan. Bumusina ito nang matagal at maririnig mo rin ang ngitngit ng gulong dahil pinipilit niya ang preno pero huli na ang lahat..

"Rrryyaaannnnn!!" sigaw ni Caloy. Sabay agad itong tumakbo nang mabilis habng sinasabi ang kanyang mga huling linya:
"Huwag mong bubungguin kapatid ko!! Ako ang harapin mo!! Pag-asa siya ng pamilya namin! Siya ang magdadalang mga ambisyo't pangarap namin!!!!!"
Agad niyang naitulak si Ryan sa binggit ng kamatayan. Napangiti na lang si Caloy matapos nitong maitulak si Ryan. Di niya na inisip kung anu nang mangyayari sa kanya sa oras na 'yon. Ang mahalaga lang sa kanya ay nailigtas niya ang kapatid niya sa bingit ng kamatayan. Inisip niya sa sarili niya kung mismong siya ang mabubuhay, sira na ang mga pangarap at ambisyon nila para sa kanilang pamilya. Di na nila mabibigyan pa ng ginhawa ang kanilang ina. Di na nila mahahanap pa ang kanilang tatay. Di na mabubuo ang kanilang pamilya at dahil diyan, wala nang pag-asa pa sa kanila na makamtan ang kaginhawaan sa kanilang pamilya. Tiningnan ni Caloy ang sinag ng ilaw at sa puntong pagkapikit niya nakita niya ng kanyang mga mata ay nabatid niya ang isang imahe ng anghel na nagpapakita sa kanya sa kanyang panaginip. Nakangiti ito sa kanya sa gitna ng liwanag. Inabot nito ang mga kamay sa kanya at inabot rin ni Caloy ang mga kanyang kamay sa anghel.

BAAAAAAGGAAG!!

**

Agad naman silang nadala sa malapit na ospital. Dinala agad sila sa Emergency Room at dumating agad ang kanilang ina matapos mabalitaan ang nangyari. Kritikal ang kondisyon ni Caloy. Siya kagad inasikaso ng mga nars at doktor. Humahagulgol ang kanilang ina nang makita si Caloy. Niyakap nito si Ryan at na humahagulgol din sa iyak..

Makalipas ang ilang oras. Kinausap ng doktor ang kanilang ina, habang si Ryan naman ay pumasok sa loob para makita ang kanyang kapatid. Kahit na pinagbabawal, patago itong pumunta sa loob ng kwarto kung nasan ang kanyang kapatid. Umiiyak itong lumapit sa kanyang kapatid. Hinawakan niya ang kamay ng kanyang kuya at inilagay sa kanyang pisngi.

"Kaya mo pa yan kuya. Wag kang sumuko. Sorry talaga sa mga nagawa kong mali sa'yo. Kung di man ako naging mabuting kapatid sa'yo, sana mapatawad mo ako..Sorry kung di kita napagtatanggol sa mga nang-aasar sayong mga bata. Sorry kung may mga oras na galit ako, binunbunton ko sa'yo. Sorry kung kinukupitan kita minsan sa'yong alkansya. Sorry kung inaaway kita. Sorry kung minumura kita. Pramis, magbabago na ako.." sinabi niya ito sa kanyang kapatid habang humahagulgol ito sa pag-iyak. Ilang segundo natitira, naigalaw nito ang kanyang daliri habang nakadampi sa pisngi ni Ryan. Ginalaw niya ito na wari gusto niyang punupunasan nito ang mga luha ni Ryan. Ngumiti ito sa kanya ngunit di rin nagtagal hanggang dun na lang ang nagawa niya. Bigla na lang humina ang kanyang pulso. At naglinya na ang kanyang cardiac monitor. agad dumating ang mga doktor at nars. Humakbang si Ryan nang paatras at di niya namalayan na nandoon na pala ang kanyang ina. Lumuluha ito at niyakap si Ryan. Narinig pala niya ang mga sinabi ni Ryan sa kanyang kapatid.

Di na nagtagal wala nang nagawa ang mga doktor at nars. Tuluyan nang nawalan na ng pulso si Caloy. Tumigil na rin ito sa paghinga...

Gustong ibalik ni Ryan ang kanyang kapatid. Pero kahit anung dasal ang kanyang idasal wala pa rin nangyayari. Gusto niyang magising, nagbabakasali na baka panaginip lang ang lahat na nangyari na dulot lang lahat ito ng alak na kanyang ininom kanina. Pero wala na talaga. Di na talaga babalik ang pangyayari. Wala na talaga ang kanyang kuya. Wala na siyangt magawa kundi magmukmok sa gilid ng ospital.
Habang nagmumukmok si Ryan sa gilid, inabot ng kanyang ina ang regalong nakita niya sa pinangyarihan ng aksidente.

"Para sa'yo yan," sabi ng nanay kay Ryan, "Nagpaalam siya kanina para bumili ng pangregalo sa iyong kaarawan. Gumawa rin siya ng sulat para sa'yo..Gusto ka niyang sorpresahin, anak"
Kahit na mahirap sa kalooban ni Ryan, sinubukan niya pa rin itong kunin sa kanyang ina at kanyang binasa muna ang sulat:

Dear Ryan,

Ryan, happy birthday! tanda mo na ah? maz nauna ka pang tumanda kesa sakin e...hehe biro lang! siya nga pala ito pala gift ko sayo. sana magustuhan mo kahit papano. pinag-ipunan ko pa yan mahal kong kapatid. kung iniisip mo na walang patutunguhan ang pag-iipon ng alkansya ko, nagkakamali ka. noon pa man napagdesisyunan ko nang mag-ipon ng pera na kung di man matupad ang pangarap ko, itutulong ko na lang sa'yo. kaya inipon ko talaga yan para sa'yo...

Saka nung una palang tanggap ko na rin na darating din ang araw na sa oras na di mo na talaga ako kailanganin, bilang isang nakakatanda mong kuya na wala nang ginawang tama sa inyo. nagbigay sa inyo ng kahihiyan. isang walang kautak utak na batang wala nang pag-asa pang umunlad at tuparin ang mag pangarap.

pero kahit sana ganun ang mangyari, sana matutunan mo pa rin akong alahanin. Wag mo rin sanang kalimutan mga pangarap natin na mabuo ang pamilya natin. Mag-aral nang mabuti at makatapos. Wag magbibigay ng sakit ng ulo kay nanay.

sa mga ginagawa mo sakin noon ok lang yun napatawad na kita. Sorry kung di na kita nasamahan sa pag-abot ng ating mga pangarap. Pero nandito parin naman ako para sumuporta sayo..sana habang suot mo ito sana maalala mo pa rin ang mga magagndang alaala natin nung mga bata pa tayo. yung mga panahong nangangarap pa tayo sa ating mga pangarap. ingatan mo sarili mo palagi. luv u kapatid.!


nagmamahal,
kuya caloy



Namumugto ang mga mata ni Ryan habang binabasa ang sulat ng kanyang kuya Caloy. Parang dinikdik ang kanyang puso at di niya malaman-laman kung bubuksan pa niya ang regalo sa kanya ng kanyang kuya. Pero kahit masakit sa kanya, sinubukan pa rin niyang ngumiti at binuksan ang regalo.
Hindi na niya napigilan pang maitago ang luhang pilit na lumalabas sa kanyang mga mata matapos niyang makita ang nasa loob ng kahon. Umiyak siya nang makita niya ang paborito niyang sapatos na lagi niyang tinitingnan sa mall. Di niya inakala na ito pala ang ilang taon na pinag-iipunan ng kanyang kapatid. Ang alkansya ng kanyang kuya na ilang beses na niyang hinahamak at kinukupitan ay ito pala ang ibinunga. Walang tigil ang pagpatak ng mga luha nito sa bago niyang sapatos..



*** *** ***

"Mahalin niyo ang kapatid niyo. Kahit anu pa sila. Dahil sa huli kayo-kayo rin naman ang magtutulungan sa isa't-isa.."

Posted by
nin0ybaltazar09

More

Usapang "BALOT"


4/16/10 10:10 AM





Mga tsong at tsang, alam niyo ba ang pagkaing ito? Hmm...yummy ba? Haha! Balut ang tawag dyan. kung hindi ka isang Pinoy, pandidirihan mo ito. Pero kung isa ka namang Pinoy kaso nandidiri ka....eeew, arte mo!

Ang balut isa sa mga kilalang pagkain dito sa Pilipinas. Ito ay isang pagkain nanggaling sa kontinenteng Asya, lalo na sa Pilipinas, Tsina at Vietnam. Sa Vietnam, ito ay kilala sa tawag na 'Trứng vịt lį»™n o Hį»™t vịt lį»™n.' Isa itong itlog ng bibe na dumaan sa fertilization kasama ang isang halos na nabuong embryo (o fetus ng bibe) sa loob na pinapakuluan at kinakain kapag nabalatan. At bakit balut? Kase nagmula ito sa salitang Tagalog na "balot".

Kadalasang binebenta ito tuwing gabi at di ko alam kung bakit. Ito ay madalas na kinakain ng mga pinoy na mahihina ang tuhod at dahil sa mataas ang protina nito, ito ang nagiging dahilan upang maging isa sa mga pulutan ng mga umiinom ng alak (yun din kaya ang dahilan kung bakit sa gabi nilalako ang balut? Oo alangan namang maglasing ka sa umaga o sa tanghaling tapat hindi ba?) Syempre kadalasang binibili rin ito ng mga lasenggero na walang mapagtripang pulutan sa kanila! (Na kadalasan kapag naparami rami ng kain ang mga lasenggero, iyak tawa na lang ang mambabalut kapag di na nila mabayaran ang kinain nilang isang buong basket na nilalako ng mambabalut!). Sa iba naman, sinasabi tinuturing itong isang pagkaing 'aphrodisiac' o pagkaing nakapagpalakas ng sexual desire ng isang tao. Kinakain ito kadalasan ng may asin, suka at o sili sa iba para magkaroon ng lasa at pampagana sa pulutan. Pero pwede rin atang asukal kung gusto niyo, ako hindi ko pa nata-try yun! Balitaan niyo na lang ako kung anung lasa tapos dagdagan niyo pa ng paminta at all-in-one magic sarap para cool!

Sabi ng  iba, ang pinakamasarap raw na balut ay ang 'balut sa puti' na kung saan ini-incubate ang itlog hanggang 16-17 na araw. Ito ay kung saan di pa masyadong nagdedevelop ang fetus na bibe sa loob ng itlog. Wala pang tuka, balahibo, at mga buto ng bibe ang naglalabasan dito. Sa ibang balut kase, halos sa karamihan, may makikita ka nang tuka, balahibo, at mga buto ng bibe. Kaya naman naging dahilan ito upang pandirihan ng mga ibang lahi. Tinuturing ito bilang isa sa mga kadiring pagkain dito sa buong mundo. Kahanay ito sa exotic foods tulad ng inihaw na daga, piniritong palaka, sinabawang bayag ng baka, piniritong ipis at alupihan ng thailand, shinopao na pusa at hotdog ni Aljur Abrenica. Kaya di naman di rin ako nagtaka kung bakit nasama ang pagkain ng balut sa Fear Factor! Pero kung ako sa kanila, kung gusto nila gawing Fear Factor yan ang ipakain sana nilang itlog ay yung mapipisa nang itlog ng bibe..tulad nito:





Sarap niyan pag kinain mo! Yung tipong gumagalaw na pag kinain mo. Madugo. Yun ang masasabi kong Fear Factor talaga: Ang Kumain ng Bibeng buhay na kakapisa pa lang! Hhhmm! Yum! Yum! Yum!

Dito sa Pilipinas, kilala ang Pateros bilang industriya ng paggawa ng balot. Naging kilala ang lugar na ito sa paggawa ng Balut na minana pa nila mula pa noong mga sinaunang panahon pa lamang. Kaya naman kilalang kilala na ito sa Pilipinas kapag pinag-usapan ang 'balut.'

Pero kung iisipin mo rin noh? Nakakalungkot rin ang mga bibeng 'to...hindi pa sila lumalabas, pinapatay na sila.hindi man lang nila nasilayan ang kagandahan sa labas ng mundo.Nakakaawa talaga sila..

*Naaawa habang sarap na sarap sa pagkain ng balut*

"Infairness, masarap siya...huh?....Ubos na? Pahingi pa nga!"

Habang kumakain ng balot, mayroon akong narinig na balita tungkol sa pagtutol ng Simbahang Katoliko sa paggamit ng contraceptives dito sa pinas..Against daw sila sa Abortion..Abortion? Anung abortion dun? Wala namang pinag-usapang abortion dun ah? Iba po ang Contraceptives sa abortion! Saka sa term pa lang ay alam mo nang ang layo-layo ng koneksyon ng bawat isa. Sa abortion, pinapatay mo na dito ang fetus na nasa sinapupunan pa lang, na kung saan may buhay na. Pero sa contraceptives naman, pinipigilan mo rito ang pagmeet-up nina Boy tamod at ni Ovum girl. E di walang nabuong naganap. So ano naman ang koneksyon 'nun sa abortion?

Sa pag-iisip ko tuloy, nagkaroon tuloy ako ng interes sa abortion. Ano nga ba aborsiyon o pagpapalaglag?

Ito ay isang sadyang pagtatanggal ng fetus (nabubuo pa lang na sanggol) sa loob ng matris ng babae at nagsasanhi ng kamatayan nito. Pwede itong mangyari ng biglaan tulad ng kapag ang babae ay aksidenteng nakunan or spontaneous abortion kung tawagin. At pwede ring desisyon talaga ng babae na ipalaglag na talaga ang batang nasa sinapupunan niya (induced abortion). Sa kadahilanan ring di pa siya ready o gusto niyang takasan ang responsibilidad bilang isang magulang.

Ito rin ang problema sa atin e, gagawa-gawa tayo ng aksyon na wala tayong pinanghahawakan na responsibilidad. Inuna ang kasarapan kaya ayan tuloy nang bumukol na sa tiyan at nagbunga na, ang inosenteng bata na ang isasakripisyo nila sa ginawa nila. Hindi na rin kayo naawa. Paano na lang kaya kung kayo ang nasa sitwasyon ng fetus na nasa sinapupunan ng ina. tapos gagawin sa inyo ang abortion? Gugustuhin niyo pa kaya?

Karamihan na rin sa mga gumagawa nito ay mga tinedyer. Mapusok kasi ang stage na ito na kung saan lahat ng bagay ay pag-eexperimentuhan ng mga kabataan para lang ma-experience nila ang bagay na yun. Sa dinami raming 'Bagong Taon' na dumaan at lumipas, sa kama lang pala mapuputukan?! Tapos di nila malaman laman kung anu ang gagawin nila sa huli sa oras na nagbunga na ang lahat. Haay, buhay nga naman.!

Wala rin dapat sisihin sa isa sa kanila kundi sila ring dalawa. Hindi kasalanan ng bata yun kung bakit siya nabuo! Anong malay ng mga batang yan? Biktima lang sila. Ang mga magulang nito ang dapat sisihin. Ginawa nila yun e. Maliban na lang kung tipong ni-rape ang babae, natural ang gumahasa ang may kasalanan. Di mo rin pwedeng sabihing aksidente lang ang lahat? Dahil wala pa akong napapanuod sa TV o nababasang balita sa dyaryo (pero baka sa Tiktik meron!) ang tungkol sa "Pekpek na nabundol ng Hit-and-Run na Titi, BUNTIS." Pero ang dapat sisihin dyan ay ang lalaki na gusto ang kasarapan sa pagtatalik. Mga alpha kapal muks na mga lalaking magyayakag sa gf nila na kapag nagbunga ang lahat, hindi na nila pananagutan pa. Mga hindi tunay na lalake, hindi marunong managot at tumindig sa ginawa nila. Bihasa lang mambutis! Kakapal ng Mukha. Parang nasama ata ang mukha sa pagtapal ng aspalto sa kalsada na proyekto ni Mayor. Alpha Kapal Muks di ba?

bf and gf were blaming each other for the unwanted pregnancy of the girl...

bf: u must take care of that baby she'll be coming out from us, so that's yours..

after along moment of silence...

gf: so if u put a dollar into a vending machine and a pepsi comes out, does pepsi belongs to u or to the machine??

Ouch! Make sense di ba?

Kaya kung ako sa'yo pre, panindigan mo ang nangyari sa inyong dalawa. Hindi naman sa kagustuhan rin ng girl yan di ba, kagustuhan mo yun! Kung iisipin mo, sino ba ang nasasarapan sa pakikipagtalik? di ba ang lalake? sa side ng girl masakit, madugo at mahapdi yan. At masaklap pa niya tinanggalan mo siya ng virginity dahil pinenetrate mo sa babae ang junior mo! nilacerate mo pa ang hymen niya. Totally, di na siya ganap na virgin sa ginawa mo. Ikaw ang salarin. Lagot ka kay Bongang Bong Bong at sa hotdog ni Aljur! Kaya kung ako sa'yo panindigan mo yan...Kaya rin karamihan sa mga babae ang nagpapalaglag dahil sa inyo e..Hindi niyo inaako ang responsible sa magiging anak niyo..!

*Biglang may humirit na lalake*

Lalake: Anung paninindigan ko dyan? di naman babae yun e..bakla yun! Tapos sasabihin niyang buntis? Manigas siya! *toinkz!*

Wala naman problema sa paggamit ng contraceptives e lalo na kung ituturo mo sa mag-asawa ang family planning. Pero nauunawaan ko rin kasi ang side ng Simbahan kung ano ang kanilang pinaglalaban. Sagrado ang bawat punlay ni Adan at di dapat sayangin. PRO-Life ang Simbahang Katoliko kaya tutol talaga sila rito.  Pero di naman natin pwede iasa ang lahat sa 'abstinence' at kay Maria's Palm ang lahat (pero masama rin daw ang masturbation, tsk!) at sa aral na ' humayo kayo at magparami'. Sobrang dami na ng mga Pilipino ngayon na mahihirap. Ang karamihan sa kanila ay wala na ngang trabaho, magsisipag pang gumawa ng bata. Kawawang nanay na laging nilalapastanganan ng kanyang asawa. Nabungal na sa kakaluwal ng mga sanggol na pwede nang makabuo ng cheeering squad team! E buti kung sana nabibigyan ng sapat na trabaho at kinabubuhay ang bawat Pilipino ay ok sana. Masaya nga ang magkaroon ng maraming pamilya yun ay KUNG ANGAT ang mga ito sa kanilang BUHAY. Hindi naman masaya ang isang pamilya kung hindi mo rin naman matugunan ng sapat na pangangailangan at nutrisyon ang mga bata. Di lang sila ang kawawa, pati na ang buong pamilya.

Napalayu-layo na tayo sa topic natin. Nagkekwento ako tungkol sa balut tapos napunta tungkol sa abortion. Pambihira kase 'tong nasa Simbahang Katoliko e. Napunta tuloy sa usapang Abortion. Saka hindi na rin dapat sila makialam sa desisyon ng gobyerno dahil hindi naman din sila pinapakialaman di ba? Saka anu na lang ang silbi ng Philippine Constitution natin kung nde nila susundin ang Article II. Sec 6 : "The Separation of Church and State?" Saka ang Abortion ay Abortion! at hindi Conceptives ay Abortion! Ang problema kasi sa atin eh gumagawa na nga ng paraan ang gobyerno tapos pipigilan niyo pa. Parang PRO pa ata kayo sa overpopulation dito sa atin e. Buti kung sana lahat ng mamamayan ay nabibigyan na sapat na trabaho ay pwede sana.

Anu ba yan..isyu na naman tuloy ang Contraceptives at Abortion..Panu ba naging kontrobersyal ito sa atin? Ano ba ang rason kung bakit nagiging isyu pa ang 'Abortion' sa Pilipinas? Ang dahilan kung bakit patuloy pa ang pagdedebate naten tungkol dito? Habang kumakain ng balut. Bigla akong napaisip-isip.........


"ALAM KO NA ANG SAGOT SA KATANUNGAN KO!..."


-nin0ybaltazar09-

Posted by
nin0ybaltazar09

More

Pag pinanganak ka nga namang pangit!


"walang taong panget. nagkataon lang na yung mukha nila hindi uso at hindi IN" - Bob Ong

Pango ang ilong. Mahaba ang baba. Kapal labi. Maitim. Malaki ang ngipin..Mukhang rabbit. Malaki ang bunganga. Mukhang isda. Mukhang 'monster'.. Mukhang Mamaw..Mukhang planggana. Yan ang ilan sa mga katangian na nalagap ko sa mga ilang mga pinoy na nagsabi ng mga pananaw nila tungkol sa katangian ng isang panget. Kahit siguro naman sa sarili mo ay may standard ka rin ng pangit sa maganda. Di ba?

Pero paano mo masasabi ang isang tao ay pangit? At talaga ba ang taong 'to ay pangit talaga? Hinde naman natin masisisi ang mga magulang natin. E bunga ka nga ng pag-iibigan nila hindi ba? Kung panget ka, e di pangit ka!

*biglang may pangit na batang sumingit*
"Kung pangit ako, E di pangit din si Lord.. kase we are created in the image and likeness of God diba? IMAGODEI?" *Nagpalakpakan. Standing ovation. Nagbunyi ang mga pangit*

Diyos ko! Patawarin niyo po sana 'to! Hindi ko rin masasabi na may pangit talaga. Sabi nga ni Bob Ong, wala naman talagang taong pangit. Oo, tama yung batang sumingit. Wala talagang taong pangit. Bawat tao ay may kagandahang taglay. Kung meron man nagpauso ng pagkakaroon pangit at maganda, isisi niyo yan sa mga Espanyol. Ang mga Espanyol ang nag-impluwensya sa atin kung ano ang standard ng kagandahan. Naimpluwensyahan tayo ng mga Western culture na ang matatangos ang ilong, maganda. Ang mapuputi na maputla pa sa balat ng labanos, magaganda. Yan ang pinamana sa atin ng mga Espanyol na nararapat lang lagyan ng mga bulak sa kani-kanilang mga ilong. Sila rin ang nagimpuwensya't nagbigay ng  'fashion101' sa mga katutubo kaya ang mismong nakabahag, may malisya na sa ibang tao. Ginawa nila yun para mas mapababa tayo sa kanila.

Huwag kang mag-alala kung naging maitim ka man o kung ano mang kapangitan ang sinasabi sayo ng lipunang ginagalawan. Subukan mong magpunta sa ibang bansa, at baka sakaling dun ka IN! di ba? Tulad kung matim ka punta ka ng Africa? Di ka talaga ididiscriminate nilka doon! Tulad na lang ng mga ibang pangit na pinay (pasensya na sa mga tinamaan)..pangit man sila rito, pero sa mga mata ng mga ibang lahi (tulad ng mga Kano), parang Miss Universe na ang turing sa inyo! O di ba?..kung nakakarelate man kayo..

Oo inaamin ko, di naman ako kagwapuhan... nasa middle lang..pero kung pipiliin ako sa dalawa - gwapo o panget..direct to the point na ito....PANGET ako! haha!! Proud pa ako niyan.gusto niyong isigaw ko?

"PANGITT AAKKOO!!!!"
*nag-echo*
"SINUNGALING, SINUNGALING!"

Pero hindi ko naman pinoproblema ang kapangitan ko..(kung pangit man ako...) ang dami daming problema na sa buhay ko, dadagdagan ko pa?

Pero aaminin ko, tingin ko a sarili ko talaga, pangit nga ako. Pero hindi ko rin talaga mapagtanto kung bakit sa kabila ng 'yon may nagkakagusto pa rin sa akin. Miski sa aming campus, meron! Parang gusto kong tanungin: "Malabo na rin ba ang paningin niyo katulad ko?" Naalala ko noon nung nasa hayskul pa ko nun, di ko ma-imagine na sa lahat ng mga gwapung lalaki sa amin, sa akin pa nagkagusto ang 2 Koreana sa akin..i repeat 'dalawa (2)' yon! liban sa dalawang koreana, may mga iba rin mga nagkakagusto sa akin nun. Gayunpaman kahit marami ang nagkakagusto sa akin, hindi pa rin lumaki ang ulo ko..nasa lugar pa rin ako..at 'yon ang maganda run..

Kung sakali mang panget ka, magsumikap ka sa sarili mo. Magsumikap kang maging maganda. Hindi man sa panlabas na anyo, kahit sa panloob na anyo. kung panget ka, gumawa ka ng paraan para maging maganda ka sa pangingin ng ibang tao.Nasa tao lang yan kung pano mo dadalhin ang sarili mo..panget naman kung panget ka na nga, panget pa ang ugali mo?.di ba? Wag niyong hayaan ding manatili kayo sa pagiging pangit at paninindigan niyo nang forever pangit kayo, subukan mong gumawa ng paraan para maging maganda ka sa ibang tao..Di niyo tularan yung nasa telenovela ng ABS-CBN na si "Just Like Betty"? di ba?..kahit na pangit siya, di yon naging hadlang sa kanyang pag-unlad. Saka wag mu ring isipin ang mga iniisip ng mga ibang tao sa iyo, bakit? Sila ba ang nagpapakain sayo? Responsibilidad ba nila kayo? Wala silang pakialam sa inyo liban na lang kung bibigyan ka nila ng P5000 - pataas, para lang asarin ka, pakieaaman ang buhay niyo PWEDE! kahit ilang daan pang comment yan! Haha! Kung nababayaran lang ang ganito,, tsk2...sigurado.Mayaman na ako..Mayamang mayaman..BWAHAHA!!!

Siguro nga mahalaga nga ang pagiging maganda o gwapo lalo na ngayon dahil asset kasi natin yan sa magandang kinabukasan. At aminin man natin sa hindi ay kahit sino ay nangarap ring magkaroon ng gf na maipararampa natin sa malls, at sa mga girls na nangarap ring magkaroon-bf na maipagmamalaki nila sa mga kaibigan nila at sa mga magulang nito. Kahit sino ay parang naka'jackpot' na sa lotto kapag nakamtan mo ang pangarap na yan na noon pa'y naglalagablab na sa puso't isipan mo.

Pero sa panahon natin ngayon ay parang bihira na ang ganyan. Bakit?  Tatanungin kita.  Sa dami ng mga gwapong hunk nagkalat ngayon sa mundo, SURE ka bang tunay na lalaki ang mga 'to? Sa mga nagdagsaang mga magagandang chinita, morena, mestiza, magaganda, nagmamaganda at mga seksing binibining mukhang hipon; SIGURADO ba kayo na totoong babae ang mga 'to?

Sa pagiging praktikal na rin ng mga tao ngayon, di na panlabas at panloob na anyo ang tinitingnan ngayon. Di na mukha ng isang tao kundi mga mukha na nina Jose Abad Santos, Gen.Vicente Lim at Josefa Llanes o di kaya naman si Ninoy Aquino na!  Tinitingnan na natin kung ilan sila na makikita niyo sa bulsa ng isang tao! hahaha!..in short tinitingnan na lang ngayon ang laman ng bulsa mo - kung may pera ka o wala! ...bakit nga pala natin napag-usapan ang pera? hmmm...

Sa panahon rin kasi ngayon na may mga makabagong teknolohiya na, di rin natin masasabi kung ang kagandahang panlabas ba ng isang tao ay natural ba o isang artipisyal..Dahil na rin sa mga makabagong teknolohiya ngayon, marami na ang mga facial surgeries na nagsulputan. Isang halimbawa  na lang dito ay ang nose lift, napapatangos na nila ang ilong ng isang pango. Ang sikat na sikat sa mga matatanda na 'face lift', na tipong ang 50-anyos na lola ay magmumukhang 49! Kaya di na rin natin masasabi ngayon kung natural ba yang mukha niya o tipong niretoke na lang ng mga makabagong teknolohiya ngayon. (mas masakalap pa kung nagdaan pa sa sex change! Mahabaging Maria! Kelan mo pa tinalikuran ang pagiging Adan! ) Pero syempre hindi ka rin makakapagparetoke ng instant kung wala rin sa pera. Kaya marami talaga ang nagagawa rin ng pera.

Siguro, mas maganda pa rin kung hindi tayo basta basta tumitingin sa mga panlabas na kaanyuan ng isang tao. Tingnan mo rin ang panloob ng isang tao. Malay mo sa pagtingin mo sa loob, di lang pala Ninoy Aquino o ubeng Manuel Roxas ang makita mo dyan. Baka dollars pa? Ikaw din! *toinks!*

Pwera biro. Hindi dapat tayo basta tumitingin sa mga panlabas na kaanyuan ng isang tao. Tingnan mo rin ang panloob na kaanyuan ng isang tao. Dahil ang panlabas na katangian ng isang tao ay kumukupas, pero ang panloob na katangian ng isang tao, hindi...

Pero dahil aanhin mo nga naman ang kagandahan sa panahong 'to, kung 'GUTOM' lang ang kahihinatnan niyong dalawa? Hmm..



Tingnan mo na lang ang loob ng bulsa niya para walang away..



- nin0ybaltazar09

Posted by
nin0ybaltazar09

More





Click Me

Click Me

Click Me

Click Me

Click Me

Click Me

Click Me

Powered by Blogger.

Copyright © / abRNnplako?!

Template by : Urang-kurai / powered by :blogger